ایرانگردی خراسان رضوی روستای عبدل آباد مه ولات

سفر به روستای عبدل آباد؛ روستای پسته و زعفران (قسمت اول)

روستاگردی، معرفی روستاهای ایران، طبیعت، خراسان، مه و لات، عبدل آباد، تربت حیدریه، غروب آفتابIran, Iran villages, khorasan, abdol abad, sunset
ابتدای روستای «عبدل آباد» در مقابل تالار بزرگ «شهر سپید» از تاکسی پیاده می شوم . به محض پیاده شدنم مهدی صادقی زاده با با چهره ای خندان از محل کارش خارج شده و به استقبالم می آید. یکدیگر را در آغوش می گیریم، گویی که سالهاست همدیگر را ندیده ایم، اما نه! ما اصلا همدیگر را از نزدیک ندیده ایم. این هم قدرت فضای مجازی است. ولی باید این این ارتباط روزی به واقعیت می پیوست.
رفتاری توامان با طمانیته و متانت دارد و شمرده شمرده صحبت می کند. سال هاست که از طریق نوشته هایش می شناسمش. ندیده ام هیچگاه لحظه ای دست از قلم بردارد. گویی دوست ندارد سخنانش را در دل نگه دارد و گفته هایش را آنطور که می خواهد به مخاطبینش انتقال می دهد و نوشتن را به معنای واقعی کلمه دوست دارد. بسیاری از اوقات نوشته هایش دلنشین است
در داخل چند نفری از دوستان مهدی، دور میزی نشسته اند، از اهالی روستا هستند که با گویش محلی با هم صحبت می کنند با آنها خوش و بشی می کنم . در ابتدا با چایی داغ پذیرایی می شوم که طعمی دارد متفاوت! دلیل آن هم به آب شیرین و سبک منطقه باز می گردد که جزء بهترین آب های آنجاست.

روستای عبدل آباد
این روستا در ۶۰ کیلومتری تربت حیدریه و تقریبا چسبیده به شهر فیض آباد استان خراسان رضوی و جمعیتی بالغ بر ۶ هزار نفر است. آب و هوایی گرم و معتدل دارد.
از شخصیت های مشهور روستا می توان به شاعر طنز پرداز حسام مه ولاتی و صهبا اشاره کرد البته افراد مجازگو بسیاری هم دارد.
و بیتی هم از یکی از آنها

کاری به جهان به زجوانمردی نیست ……..رسوای زمانه باش و نامرد نباش

از محصولات عمده ی آن انار ، پسته، زعفران، زیره، انجیر، انگور، زردآلو و بادمجان انواع صیفی جات است که انار و پسته و زعفران آن در حد انبوه تولید و صادر می شود و آب این زمین ها از منابع آبی همچون قنات های یوزانبار، شورآب و کاریز تامین می شود. البته به علت چاه های آب فراوانی که این روستا دارد به «سرزمین چاه های عمیق» نیز معروف است.
کوه های معروف آن سبیره، بندرخار و یکه کوه است.
از غذاهای سنتی آن انواع اشکنه است که در یک نوع آن خربزه ی کوچک را در آب با روغن می ریزند و می پزند و می خورند.
عروسی های آن ها دیگر به سبک امروزی برگزار می شود و مثل گذشته کمتر از ساز و دهل و تنبک و سرنا استفاده می شود. اما مراسمات عزاداری در ایام محرم بسیار باشکوه است و در تمامی وعده های روزانه غذای نذری بین مردم روستا پخش می شود

اعتقادات و باورها
وقتی سیه گوشی(نوعی گربه سان) زوزه می کشد یعنی اینکه کسی می خواهد بمیرد و اگر سگی بعد از آن پارس کند یعنی خطر رفع شده است.
معتقد به وجود موجودی به نام «آل» هستند که بلندتر و وحشتناک تر از «جن» است که اگر کسی تحت تاثیر آن قرار بگیرد می گویند که «آل زده» شده است
اگر اتفاق ناگواری در جایی به طور مکرر تکرار شود، آن منطقه را نحس می نامند و دیگر کمتر به آنجا رفت و آمد می کنند.